Dagtekst van vrijdag 23 april 2010

‘Een liefdesverklaring’… Er valt veel te zeggen over die …

23/04/2010

‘Een liefdesverklaring’… Er valt veel te zeggen over die uitdrukking. Mannen en vrouwen hebben de gewoonte om elkaar hun liefde te verklaren, zonder te beseffen dat er door die handelwijze iets van eigenbelang, egoïsme binnensluipt. Zij willen de persoon tot wie ze zich richten, aantrekken, vangen, voor zich winnen. Ze schrijven op zo poëtisch mogelijke wijze, of kiezen bij het directe contact de meest toepasselijke gebaren, woorden en intonaties. Alles in de hoop dat die ander, eenmaal in betovering, ontroering en verrukking gebracht, zich tenslotte laat veroveren. De liefde die men verklaart, heeft al te vaak tot doel om de geliefde voor zichzelf te winnen en te behouden. Vanaf dat moment heeft niemand anders het recht deze te benaderen. Het is dus vaak egoïsme en gebrek aan vertrouwen in de kracht van de liefde die de mensen leidt. Aangezien zij niet de ware liefde bezitten die wonderen verricht, haasten ze zich om zich te uiten met concrete middelen: door het woord, schriftelijk, met gebaren, om het wezen dat ze liefhebben gevangen te zetten. En als ze beweren dat het de kracht van hun gevoel is die hen daartoe aanzet, bekennen ze daarmee in feite hun eigen zwakheid. Degene in wie de ware liefde woont, uit die niet, dat is niet nodig, want die liefde voel je, zij straalt.