Dagtekst van woensdag 17 september 2014

Bezitten - werkelijkheid en illusie

17/09/2014

Je bezit een voorwerp, maar het is niet zo dat het echt van jou is, omdat je het bezit. Het behoort je alleen toe, als het je inspireert, als je daardoor innerlijk een vreugde, een licht ervaart. Vanaf dat moment wordt het van jou, zelfs als het niet echt van jou is. Zo kan heel de schepping met de bergen, de oceanen, de zon en de sterren jou toebehoren. Jawel hoor, als je ze bewondert, als je van ze houdt, als je hart en je ziel vervuld worden van dankbaarheid voor hun Schepper, zijn ze van jou en kan niemand ze van je afnemen. Dit gezichtspunt dien je voortaan in te nemen om te begrijpen wat wel en niet van jou is. Een man is getrouwd en omdat hij zijn wil aan zijn vrouw kan opleggen, haar tot zaken kan verplichten of andere kan verbieden, beeldt hij zich in dat zij hem toebehoort. Welnee, dat is een illusie. Maar als hij haar bewondert, als hij haar als een kostbaar schepsel beschouwt, als een aspect van de goddelijke Moeder, ja dan behoort ze hem toe, zelfs als hij haar de grootste vrijheid laat, zelfs als hij haar niet aanraakt. Mensen geloven dat ze, om iets of iemand te bezitten, ze dit met hun handen moeten kunnen vasthouden. Nee, jammer genoeg behoort vaak datgene waar ze zich het meest aan vastklampen hun het minst toe...