Dagtekst van donderdag 11 november 2004

U kent allemaal het volgende scheikundige verschijnsel: in …

11/11/2004

U kent allemaal het volgende scheikundige verschijnsel: in een kleurloze zuuroplossing giet de chemicus enkele druppels van een reageermiddel dat 'lakmoes' heet en de vloeistof wordt rood. Nu voegt hij druppelsgewijs een basische oplossing toe. Eerst zie je geen enkele verandering. Maar hij gaat door met langzaam druppel voor druppel toe te voegen en ineens wordt de oplossing blauw. Welke les kunnen wij hieruit trekken voor het psychische leven? De mens die de goddelijke wetten overtreedt, ziet niet direct wat voor beschadigingen in hem plaatsvinden, hij verbeeldt zich dat hij ongestraft door kan gaan... Maar kijk, op een dag begaat hij de zoveelste overtreding en hij stort innerlijk ineen. Uiteraard wordt deze wet zowel ten goede als ten kwade bewaarheid. Iemand komt bij mij klagen: 'Ik span mij al jaren in om orde in mijn leven te scheppen, aan mijzelf te werken en toch zie ik geen enkel resultaat. Waartoe dient dit dan allemaal?' Ik ben verplicht om hem te antwoorden dat hij niet redelijk is, aangezien de effecten van dit werk niet onmiddellijk zichtbaar en tastbaar kunnen zijn. Hij moet doorgaan en op een dag zal de transformatie zich noodzakelijkerwijs voltrekken. Of het nu ten goede of ten kwade is, je mag nooit denken dat er niets gebeurt, onder het mom dat je lange tijd niets ziet.