Dagtekst van donderdag 20 februari 2014

Muziek, de taal van de schepping en van de schepselen - Kabbelende beekjes

20/02/2014

Kabbelende beekjes, bronnen die opwellen, regen die neervalt, het gedonder van een bergrivier, de ononderbroken beweging van oceanen en zeeën, het waaien van de wind, het ruisen van de bladeren, het tsjirpen van de insecten, het zingen van de vogels…. Alles in de natuur is muziek… En het is deze muziek die vanaf zijn oorsprong het muzikale gevoel in de mens heeft doen ontwaken en in stand gehouden, die hem ertoe heeft aangezet zich ook uit te drukken via een instrument of via zang, om de belangrijke momenten van zijn leven op te roepen, om zijn liefde, zijn vreugde en verdriet te uiten. Via de muziek vertolkt hij ook zijn mystieke aspiraties, zingt hij de lof van de Schepper en wanneer wij naar die muziek luisteren, voelen wij dat zij in onze ziel de herinnering aan een hemels vaderland wakker maakt, de nostalgie van een verloren paradijs. Het effect daarvan is onmiddellijk. Wij herinneren ons ogenblikkelijk dat wij uit de Hemel komen en naar de Hemel zullen terugkeren. En op de dag dat het hoger bewustzijn in de mens ontwaakt, wanneer hij zijn subtielere waarnemingsvermogens ontwikkelt, zal hij de grandioze symfonie die door de ruimte weerklinkt beginnen te horen, want alle schepselen, van de stenen tot de sterren, zenden trillingen uit die zich verspreiden via geluidsgolven. En dan zal hij de zin van het leven begrijpen.