Dagtekst van vrijdag 22 mei 2015

De natuur - waarachtige tempel van God waarvan de zon de priester is - Door hun kerken en hun tempels te beschouwen als de enige plaatsen waar de Godheid verblijft

22/05/2015

Door hun kerken en hun tempels te beschouwen als de enige plaatsen waar de Godheid verblijft, verarmen de mensen hun begrip van het gewijde. Bestaat er ook maar een tempel door mensen gebouwd, die vergelijkbaar is met de grote tempel die God heeft geschapen, het universum? Kan er een meer gewijde plaats bestaan dan een plaats die door God Zelf gewijd werd? Hoe kan men zich inbeelden dat een gebouw, een verzameling van vergankelijke materialen, belangrijker is dan het werk van God, dat niemand ooit zal kunnen verwoesten? Men moet de plaatsen van gebed en inkeer, die de tempels en de kerken zijn, respecteren, maar men moet ook begrijpen dat men God kan aanbidden in Zijn tempel, in de natuur, en in het bijzonder in de vrede en de klaarheid van de ochtend. Daar is de zon die opgaat over de aarde, de priester die zijn zegeningen uitdeelt over alle schepselen; licht, warmte en leven. Waar je je ook bevindt op aarde, de zon straalt boven je hoofd. Je hoeft niet op reis of op bedevaart te gaan om haar te ontmoeten. Zij is dus het symbool van de alomtegenwoordigheid van God. Haar licht, haar warmte en haar leven zijn meer waard dan alle heiligenbeelden en sacramenten.