Dagtekst van zondag 23 februari 2014

Harmonie als voorwaarde voor innerlijke stilte: meditatie - Aan iemand die wil gaan mediteren legt men uit dat hij het eerst en vooral stil moet maken in zichzelf

23/02/2014

Aan iemand die wil gaan mediteren legt men uit dat hij het eerst en vooral stil moet maken in zichzelf. Hij sluit dus zijn ogen om zich te concentreren… Maar wat gebeurt er dan vaak? Al zijn beslommeringen, ongerustheden en vijandige gevoelens komen direct naar boven en weldra is het voor hem onmogelijke om stil te zitten en de juiste houding te bewaren. Wie begint met het beoefenen van meditatie, moet op voorhand weten dat dit een moeilijke oefening is die grote discipline vergt. Inderdaad, die innerlijke stilte die hij probeert te verwerven is het resultaat van een overeenstemming tussen drie gebieden: het fysieke, het astrale en het mentale, en deze overeenstemming kan hij slechts realiseren door te beginnen met zijn fysieke lichaam, zijn hart en zijn verstand discipline op te leggen, om er harmonie in te brengen. «Harmonie»… Doordring je van dit woord, want het is de sleutel die de poort naar de gebieden van de stilte opent: harmonie op het fysieke vlak, harmonie op het astrale vlak (de gevoelens), harmonie op het mentale vlak (de gedachten), en ook harmonie tussen deze drie gebiedenw onderling. De stilte die je zo uiteindelijk in jezelf hebt gecreëerd, zal gepaard gaan met het gevoel dat je lichter en vrijer wordt: er valt een last van je schouders, hindernissen worden uit de weg geruimd, en je ziel, die ontsnapt uit haar gevangenis, zal vrij haar vleugels kunnen spreiden in de ruimte.