Dagtekst van dinsdag 3 november 2015

De spirituele aarde waarin de menselijke ziel, zoals het graan, bestemd is om te ontkiemen - Alle menselijke wezens voelen vaag dat er ergens een plaats bestaat die voor hen bestemd is

03/11/2015

Alle menselijke wezens voelen vaag dat er ergens een plaats bestaat die voor hen bestemd is, en tot zij deze hebben gevonden, voelen zij zich onrustig, onvoldaan, ongelukkig. Je zult zeggen: ""Een plaats?... Over elke plaats gaat het?"" Wanneer een graankorrel in de aarde wordt geplant, ontkiemt hij, groeit hij en geeft vruchten. Hij zegt dan: ""Ik heb mijn plaats gevonden!"" Want de echte plaats was niet de schuur waar hij, samen met vele andere korrels, zou uitdrogen of het gevaar lopen door muizen en wormen opgegeten te worden. Zijn plaats was in de aarde. Zoveel mensen gelijken op deze graankorrels, die wachten in een schuur, tot men ze komt zaaien! Zij hebben hun plaats nog niet gevonden, zij zijn nog niet klaar om te ontkiemen. Nochtans zijn allen geroepen om hun plaats te vinden, en niemand kan een menselijke ziel de plaats ontnemen die God voor haar gereserveerd heeft opdat zij zou kunnen ontkiemen in de spirituele aarde.