Dagtekst van zondag 27 maart 2016

De verrijzenis - analogie tussen de mens en het zaad

27/03/2016

Het zaad dat in de aarde werd gestopt, is vergelijkbaar met een schepsel dat in een graftombe werd opgesloten. Wanneer de engel van de warmte komt, wekt hij het door te zeggen: ‘Vooruit, sta nu op, verlaat het graf!’ En kijk eens hoe dit leven, dat in een lijkwade was gewikkeld, begint te bewegen: een kleine spruit verdeelt het zaad in tweeën en groeit uit tot een stengel die op een dag een geweldige boom zal worden. Dat is nu de verrijzenis. Om te verrijzen, moet je het graf openen, en enkel de warmte opent de graven. De warmte, dat wil zeggen de liefde. Wie veel liefde in zijn hart heeft, een onbaatzuchtige, spirituele liefde, opent het graf van zijn cellen. Zolang je cellen niet worden verlevendigd, tot leven worden gewekt, blijven zij inactief en kun je niet al je innerlijke rijkdommen kennen. Maar na deze verrijzenis, na het opwekken van je cellen, breidt je bewustzijn zich uit en, doorheen alles wat je voelt en beleeft, beweeg je je in een andere dimensie, die van de geest.