Dagtekst van zondag 30 januari 2011

Geluk - gehoor weten te geven aan de behoeften van onze ziel

30/01/2011

Een gezin, vrienden, een beroep, vrije tijd hebben, dat alles volstaat niet om gelukkig te zijn. Dat bewijst het feit, dat zoveel mensen, die je zelfs als bevoorrecht kunt beschouwen, niet gelukkig zijn! Waarom? Omdat ze geen gehoor weten te geven aan de behoeften van hun ziel. De ziel heeft er behoefte aan te leven in de onmetelijkheid, de onbeperkte ruimte, de oneindigheid. Welnu, voortdurend onderdrukt, belemmert en verstikt de mens zijn ziel; hij wil dat ze zich tevreden stelt met prullaria: wat materieel succes, een beetje plezier, wat prietpraat... Zo lijdt de ziel en beklaagt ze zich bij de mens: ‘Ik wil vrij zijn, en jij houdt mij gekneveld met je bezigheden en je onbenullige, kleingeestige zorgen. Ik ben een kind van God, de ruimte is mijn element, ik heb er behoefte aan mijzelf uit te spreiden over de hemelse uitgestrektheid.’ Neem daarom gedurende minstens een paar minuten de proef op de som, laat je ziel de vrije loop en zich uitspreiden in de ruimte... Laat haar ontsnappen tot ze één wordt met het hele universum... En dán zul je weten wat geluk is.