Dagtekst van zondag 28 juli 2019

Een woestijn lijkt vooral een lege plaats, zonder leven, en …

28/07/2019

Een woestijn lijkt vooral een lege plaats, zonder leven, en dus zonder belang, of soms zelfs gevaarlijk, en we haasten ons om haar over te steken. In werkelijkheid zijn woestijnen, net zoals bergtoppen, levende en bewoonde plaatsen, ver weg van het lawaai, de opwinding en de wanorde van mensen. De geesten van de natuur, maar ook bepaalde zeer geëvolueerde wezens die nu de aarde hebben verlaten, komen daar hun toevlucht zoeken om niet gestoord te worden in hun werk, en men kan hun aanwezigheid waarnemen. In de stilte van deze immense uitgestrektheid tussen de aarde en de hemel, heeft de ziel het gevoel terug te keren naar de Bron van herkomst, er zich aan te laven, er zich mee te voeden. Men moet lange tijd geleerd hebben om onthecht te zijn, om afstand te doen van pleziertjes, van banaal vermaak, om in de woestijn een spiritueel voedsel te vinden. Alleen de heiligen, de Ingewijden zijn daartoe in staat en in deze levende, trillende stilte bevrijdt hun gedachte zich om een waarachtig werk van schepping te ondernemen.