Dagtekst van maandag 20 september 2010

Sommige mensen hebben uit hun kindertijd de gewoonte …

20/09/2010

Sommige mensen hebben uit hun kindertijd de gewoonte overgehoudenom voor het slapengaan te bidden. Zij leven de hele dag lukraak en dan, als de avond komt, doen ze een gebedje om God vergeving te vragen voor hun fouten. Nu, dat is niet voldoende, en door zo te handelen zullen ze altijd de duivel aan hun zijde hebben. Net als de monnik uit de volgende anekdote. Wel, in een klooster was eens een brave monnik die stevig dronk; het niveau in de vaten wijn daalde dag na dag zienderogen. Een beetje beschaamd, dat wel, deed hij elke avond zijn gebed om God vergeving te vragen; gerustgesteld viel hij daarna tevreden in slaap en begon de volgende dag opnieuw. Zo ging dit jaren voort…Toen, op een avond vergat hij zijn gebed. En zie, gedurende de nacht voelde hij dat iemand aan hem schudde en zei: ‘Hé! Je hebt vanavond je gebed niet gedaan. Kom overeind, schiet op, je moet bidden!’ Hij werd wakker, wreef zijn ogen uit, en wie zag hij? De duivel! Ja, het was de duivel die hem wakker had gemaakt, want hij was het die hem er elke avond toe aanzette om te bidden. Waarom? Om te voorkomen dat hij zich zou verbeteren. Aangezien de monnik zijn gebeden deed en de Hemel om vergiffenis vroeg, was zijn geweten weer gesust, en ging hij de volgende dag door met drinken, tot groot genoegen van de duivel. Het verhaal gaat, dat toen de monnik dit besefte, hij zo bang was, dat hij voorgoed afzag van de drank.