Dagtekst van dinsdag 8 februari 2005

Het geweten is een realiteit, een ongenadige realiteit. …

08/02/2005

Het geweten is een realiteit, een ongenadige realiteit. Laten we eens het geval van een misdadiger nemen. Wat hij ook doet, hij zal nooit een bepaalde onrust kwijtraken: de politie, de gevangenis, de wraak van zijn slachtoffers, de wroeging… Waarom niet? Omdat hij bepaalde processen in gang heeft gezet die zich nu in zijn geweten weerspiegelen: hij heeft geen rust meer. Die beelden worden niet gemaakt door het geweten zelf, dat dient slechts als scherm en is geenszins verantwoordelijk voor alles wat erop geprojecteerd wordt. Daarom zijn er soms ook mensen die zich spontaan aan de politie overgeven en de straf voor hun misdaad aanvaarden: iets in hen zegt dat zij een straf verdienen, maar ook dat ze iets moeten herstellen. Want juist door iets weer goed te maken, bevrijden zij hun geweten: op die manier kan er voortaan een nieuwe “film” op hun scherm verschijnen.