Dagtekst van zaterdag 10 mei 2014

Kinderen - hun vertrouwdheid met de geesten van de natuur

10/05/2014

Voorbij hetgeen wij zien, bestaat er een wereld die wij niet zien en die nochtans even werkelijk is. De onzichtbare wereld wordt bewoond door wezens die wij feeën en natuurgeesten noemen. Het komt voor dat kinderen deze wezens zien. Tijdens hun eerste levensjaren hebben zij spontaan contact met hen. Maar wanneer zij daar met de volwassenen over spreken, in het bijzonder met hun ouders, schenken deze daar geen aandacht aan of lachen ze om die verhalen. Omdat zij niet ernstig genomen worden, zeggen de kinderen niets meer, zij beginnen zelfs te twijfelen aan wat zij hebben beleefd, tot het moment dat zij het vergeten. Heel jonge kinderen bezitten een soort helderziendheid, en indien volwassenen naar hun verhalen luisterden, zouden zij verbazingwekkende onthullingen horen, die hen wellicht herinneren aan ervaringen die zij in hun eigen kindertijd hebben gehad. Maar door hun onachtzaamheid ontzeggen zij zichzelf iets heel kostbaars. Schenk dus aandacht aan de uitingen van het kleine kind, en zelfs aan deze van een kind dat schijnbaar het minst ontwikkeld is, want zijn geest, die nog niet volledig geïncarneerd is, voelt wat volwassenen niet meer zien en niet meer voelen. Het kind woont slechts vanaf het zevende levensjaar echt in zijn fysieke lichaam. Tot die tijd leeft het gedeeltelijk buiten zijn lichaam en dat is de reden dat de geesten van de onzichtbare wereld voor hem vertrouwde aanwezigheden zijn.