Dagtekst van zaterdag 20 februari 2010

In een passage in de Openbaringen noemt Johannes vier …

20/02/2010

In een passage in de Openbaringen noemt Johannes vier levende wezens die zich rond de troon van God ophouden. Deze wezens, die elk zes vleugels hebben en overdekt zijn met ogen, worden door de christelijke traditie de Serafijnen genoemd. Dag en nacht herhalen zij onophoudelijk: ‘Heilig, heilig, heilig is God, de Heer, de Almachtige, die was, die is en die komt!’ (Openb.4:8). Dat de Serafijnen, die aan de top staan van de engelenhiërarchie, niet ophouden met het verkondigen van de heiligheid van God, komt omdat het woord ‘heilig’ het beste de essentie van de Godheid weergeeft. Het is echter al zo vaak gebruikt om slechts mannen of vrouwen aan te duiden die blijk geven van enkele deugden als geduld, goedheid en barmhartigheid, dat men de ware betekenis ervan verloren heeft. Om beter te begrijpen wat heiligheid is, kunnen we ons wenden tot de Slavische talen. In het Bulgaars bijvoorbeeld zijn de woorden ‘svet’ (heilig) en ‘svetost’ (heiligheid) van dezelfde stam als het woord licht, ‘svetlina’. Heiligheid is dus een kwaliteit van het licht. In die zin kunnen we zeggen dat alleen God echt heilig is, want Hij is zuiver licht. Dat is wat de Serafijnen herhaalden en daarom wordt heiligheid ook in hun naam geschreven, die in het Hebreeuws luidt Hayoth ha Kodesch: heilige Dieren (waarbij met ‘dieren’ klaarblijkelijk wordt bedoeld ‘levende wezens’).