Dagtekst van vrijdag 16 juni 2017

Het universele leven - het is in deze richting dat we moeten werken

16/06/2017

Onder het voorwendsel van onafhankelijkheid, van vrijheid, weigeren veel personen om deel te nemen aan het collectieve leven. Welnu, deze mensen weten niet hoezeer ze zich, integendeel, beperken. Net als kinderen, bewegen ze zich in het kleine kringetje van hun gevoelens, hun verlangens, hun begeerten. Wat een armoede, wat een ellende! Deze kortzichtige houding is normaal voor een kind, maar niet voor een volwassene. Een volwassene moet in staat zijn aan anderen te denken: ten eerste, natuurlijk, aan zijn gezin, maar ook aan buren, vrienden, collega's, medeburgers... en zelfs dat is nog heel beperkt. De cirkel moet zich steeds meer uitbreiden, voorbij vaderland en ras, en zich uitstrekken tot de hele mensheid... om tenslotte het universum te omarmen, de oneindigheid... Er zijn heel weinig mensen die erin zijn geslaagd boven alle beperkingen uit te stijgen, van wie de gedachten en verlangens naar de universaliteit reiken, maar dat is de richting waarin we moeten proberen te werken.