Dagtekst van dinsdag 26 april 2011

Eenvoud - de buitenkant verlaten om terug te keren naar het centrum

26/04/2011

Eenvoud... zo weinig mensen kennen de betekenis en het belang van dit woord! Ze staan stil bij de uiterlijke verschijningsvormen: eenvoud in kleding, in manieren, eenvoud in de manier van leven. In wezen is eenvoud een filosofische houding die erin bestaat afstand te nemen van de fysieke wereld, de wereld van de verschijnselen, om zich te verheffen tot de spirituele wereld, die van de beginselen. Dit is de eenvoud: gaan naar het centrum, naar de top. Terwijl je bij de complexiteit de andere kant opgaat: van het centrum naar de omtrek, van de top naar de basis. Als je de eenvoud, de eenheid verlaat, moet je zoveel details het hoofd bieden dat je niet meer ziet hoe de dingen zich onderling organiseren volgens de wetten van de affiniteit; je wordt heen en weer getrokken, je tast in het duister en je verzwakt. Het meest veelzeggende symbool van de eenvoud is de diamant, want die is onvermengd: louter koolstof. En dat geldt ook voor ons; wanneer we de ware eenvoud zullen vinden, zullen we de zuiverheid van de diamant bezitten, maar ook zijn weerstand.