Dagtekst van maandag 15 oktober 2007

Op zekere dag zei een eikel tegen een oude eik: “Mijn hart …

15/10/2007

Op zekere dag zei een eikel tegen een oude eik: “Mijn hart is vervuld van liefde en ik ga overal in de wereld het goede doen” De oude eik schudde het hoofd en antwoordde:” Haast je niet, kruip een poosje onder de grond om je te ontwikkelen; wanneer je een mooie boom zult zijn, zullen de vogels bij jou onderdak zoeken, je zult de dieren uit het woud voeden, je zult schaduw aan de mensen geven, je zult schilders inspireren…- Jij bent oud en vermoeid, zei de eikel, je begrijpt niets van het enthousiasme van de jeugd. Vaarwel, ik ga weg…” Hij bleef fier aan de kant van de weg staan, klaar om te vertrekken, toen een varken langskwam, hem zag en hem opat. Dit is nu wat alle verwaande kwasten overkomt die zich inbeelden dat zij de wereld kunnen veranderen zonder zich voor te bereiden of te studeren. Zij laten zich oppeuzelen door het eerste zwijntje dat voorbijkomt. In de eerste plaats moeten zij begrijpen dat zij anderen slechts kunnen helpen in functie van hun bekwaamheden en kennis, en dat zoiets bovenal nederigheid vraagt.