Dagtekst van donderdag 25 augustus 2005

Niets ontsnapt aan de wet van de inspanning, dat wil zeggen …

25/08/2005

Niets ontsnapt aan de wet van de inspanning, dat wil zeggen aan de wet van de tijd. Het werk aan onszelf dat wij moeten volbrengen, is een kwestie van eeuwen, van millennia, en zolang we de tijd van een menselijk leven als maatstaf nemen, maken we een verkeerde berekening. Het is tenslotte altijd de tijd die uitspraak doet, die ons zegt of wij al dan niet op de goede weg zijn, maar we moeten ons niet haasten. Wie zich haast, ontmoet onvermijdelijk tegenslagen die hem ontmoedigen en dan geeft hij zijn werk op. Het ergste wat een mens kan overkomen, is trouwens de zin verliezen voor dit werk aan zichzelf, dat hij dagelijks met veel geduld moet verrichten. Want zo geeft hij te kennen dat hij de rijkdommen die hij bezit niet kent; al die edelstenen die God in hem heeft gelegd in de vorm van kwaliteiten en vermogens, laat hij in de kiem stagneren. Je mag nooit, onder geen enkele voorwaarde, dit werk opgeven. Je moet doorgaan, zonder je te bekommeren om een snel resultaat.