Dagtekst van vrijdag 11 januari 2013

Monument van licht en liefde - dat we moeten bouwen in het onzichtbare

11/01/2013

Elk organisme, elke samenleving die het licht ziet, begint met het optrekken van gebouwen waarin ze zich gaat installeren, en zo zijn er kerken, tempels... zijn er parlementen… is er het hoofdkwartier van de Verenigde Naties, van het Rode Kruis, enzovoort. Maar de oorlogen gaan door, en het onrecht en de ellende en de misdaden ook. Een paar gebouwen meer of minder kunnen niet veel veranderen, zolang de mensen niet in staat zijn monumenten van licht en liefde in het onzichtbare te bouwen met hun gedachten, hun gevoelens en hun wil. Die onzichtbare gebouwen zijn even echt als constructies van beton of glas, en doeltreffender. Zo’n monument wens ik samen met u op te richten, iets dat zo machtig is dat het geweten van heel de wereld erdoor wordt gegrepen en ervan ondersteboven raakt. Ja, er komt plotseling zo’n omwenteling in het bewustzijn, dat iedereen zal worden meegevoerd door een onweerstaanbare stroom van licht: zonder zich iets af te vragen schuift men zijn zelfzuchtige belangen terzijde en besluit men te gaan werken voor de komst van de broederschap. Zullen we erin slagen op zekere dag zo’n monument op te richten? Dat moeten we ons niet afvragen, maar in die richting moeten we wel werken.