Dagtekst van zaterdag 15 september 2012

Op gevoelens van onvoldaanheid zijn de mensen geneigd …

15/09/2012

Op gevoelens van onvoldaanheid zijn de mensen geneigd lichamelijk te reageren. Zij doen alsof die onvoldaanheid afkomstig is van het fysieke lichaam. Dan geven ze het iets om te eten, te drinken, te roken, om zich mee te amuseren, ze laten het wandelen, ze voorzien het van alle genoegens, en het voldane, verzadigde fysieke lichaam snakt naar adem en klaagt: ‘Stop, je maakt dat ik doodga, en je zult je niet beter voelen door me vol te proppen!’ Maar de mensen begrijpen de taal van hun lichaam niet. Ze houden koppig vol en zeggen als ze deze keer niet vinden wat ze zoeken, dat het ze ongetwijfeld wel de volgende keer zal lukken. Helaas, de volgende keer is het weer hetzelfde: leegte. Maar ze blijven doorgaan… In feite heeft het fysieke lichaam heel weinig nodig om het tevreden te stellen, de eisen komen van de ziel en de geest die blijven bidden, smeken: ‘Ik heb zuiverheid nodig, licht, ruimte… Ik wil de zon aanschouwen… Ik snak ernaar me te verenigen met de Heer, te werken voor de komst van zijn koninkrijk, zodat er op een dag vrede heerst onder de mensen…’ Dat zijn de stemmen die we in ons moeten onderscheiden en we moeten goed naar hun eisen luisteren, om ze tevreden te stellen.