Dagtekst van zaterdag 12 juli 2008

De aarde is levend, zij ademt, zij eet, en net als elk …

12/07/2008

De aarde is levend, zij ademt, zij eet, en net als elk schepsel dat eet, heeft zij eveneens behoefte om uit te scheiden, uitscheidingen die soms plaatsvinden in de vorm van wat men vulkanische uitbarstingen noemt. En aangezien de aarde leeft, blijft zij evenmin ongevoelig voor de activiteiten van de mensen die op haar oppervlakte leven en haar onophoudelijk veranderen om haar voor hun gemak uit te buiten. Zij spitten haar om, graven haar uit, hollen haar uit of maken haar vlak zonder zich ooit af te vragen of ze geen orde aan het verstoren zijn die ze niet begrijpen. De aarde ondergaat dat alles als kriebels, steken, verwondingen, en dan deelt zij van het ene moment op het andere een tik uit om zich van deze lastposten te ontdoen. De mensen moeten beseffen dat zij leven op de huid van de aarde die hen draagt. Zij verdraagt hun manoeuvres enkele minuten (dat wil zeggen, naar haar maatstaven enkele duizenden jaren), maar uiteindelijk wordt ze boos. Dan worden zij doodsbang, ze lijden, maar zullen zij aanvaarden hun les te leren?