Dagtekst van dinsdag 21 september 2010

Iemand laat stukken glas op een pad vallen, en aangezien …

21/09/2010

Iemand laat stukken glas op een pad vallen, en aangezien hij nalatig is, raapt hij ze niet op. Hij denkt dat anderen het wel zullen opruimen, wat maakt het uit of ze zich bezeren! En hij vervolgt zijn weg… Hij weet echter niet dat de bestemming van de mens geen rechte lijn is, maar een kringloop. Op een of andere manier, in deze incarnatie of in de volgende, zal hij dus langs dezelfde plek moeten gaan, dat wil zeggen dat hij de gevolgen van zijn daad zal moeten ondergaan. Dit voorbeeld van het gebroken glas is een beeld om je uit te leggen dat degene die de gevaren zaait, er op een dag zelf het slachtoffer van zal worden. Graaft hij gaten, zet hij vallen langs de weg? De wet zal hem voeren langs precies dezelfde plaatsen om in deze gaten of in deze valstrikken lopen. Hij zal dan de tijd hebben om zijn tegenspoed te overdenken, zich te beklagen over al die slechte en domme mensen, en proberen uit te zoeken wie ze zijn! Uiteraard komt hij niet op het idee dat hij het zelf is. Degene die in zijn leven voortdurend zegt: ‘Na mij de zondvloed!’, schept alle moeilijkheden waarmee zijn bestaan op een of andere dag zal worden overstelpt.