Dagtekst van vrijdag 8 september 2017

Geluid en stilte - hun verwantschap met de kindertijd en de ouderdom

08/09/2017

Het geluid is een taal, net als de stilte. De stilte kan het ophouden van elke beweging uitdrukken, de afwezigheid van leven, maar het is ook de taal van de perfectie. Wat betreft het geluid, het is de uitdrukking van leven, maar dat leven is vaak ongeordend en heeft er behoefte aan om te worden beheerst, ontwikkeld. Kinderen, bijvoorbeeld, zijn lawaaierig omdat ze vol energie en vitaliteit zitten. Oudere mensen daarentegen, zijn stil. Dit is deels te wijten aan het feit dat hun krachten afnemen en dat lawaai hen vermoeit; maar het is vaak ook omdat ze wijzer zijn geworden, omdat ze zich in zichzelf verdiept hebben, en het is hun geest die hen aanzet om nu in de stilte binnen te gaan. Om terug te blikken op hun leven, om na te denken, om lessen te trekken, hebben ze die stilte nodig, om een heel werk van onthechting, vereenvoudiging en synthese te doen. Het opzoeken van de stilte is een innerlijk proces dat mensen naar het licht en naar het ware begrip van de dingen leidt.