Dagtekst van zaterdag 30 juni 2012

Een wijze was in zijn tuin bezig fruit te plukken. …

30/06/2012

Een wijze was in zijn tuin bezig fruit te plukken. Plotseling hoort hij een geluid en ziet een man rennen: ‘Waar ga je zo snel heen?’ vroeg hij. – ‘Mijn buurman achtervolgt me met een geweer: hij beweert dat ik zijn schuur in brand heb gestoken.’ – ‘Ga maar gauw, ik regel dat wel.’ Komt de andere man, ‘Waar ren jij naartoe?’, vraagt de wijze. ‘Je lijkt wel buiten adem. Ga toch even zitten.’ – ‘Nee, ik moet iemand inhalen die mijn schuur in brand heeft gestoken. Hij krijgt een lesje dat hij zich heel zijn leven zal herinneren.’ – ‘Maar die is vast al ver weg. Kijk eens naar deze vruchten, ze zijn overheerlijk. Ga toch zitten en proef ze.’ De man gaat uiteindelijk zitten, smult van het fruit en de wijze laat hem ook de bloemen en bomen in de tuin bewonderen, de blauwe lucht, enzovoort. Deze korte pauze verandert zijn humeur, hij ziet ervan af zijn buurman te achtervolgen en biedt de wijze zelfs aan om hem te helpen zijn vruchten te plukken. Je zult zeggen dat dit een onwaarschijnlijk verhaal is. Niet zo zeer… De wijze wist dat als hij op de weg was gaan staan en tegen de woedende man had gezegd: ‘Stop, het heeft geen zin zo hard te lopen’, de ander hem zou hebben weggeduwd, zonder naar hem te willen luisteren, en dan was hij wel verplicht geweest geweld te gebruiken. Wat heeft hij dus gedaan? Hij heeft zijn aandacht afgeleid door hem fruit aan te bieden. Dat betekent dat als we mensen willen beletten kwaad te doen, we in plaats van ons tegen hen te verzetten, het beter is te proberen hun energieën om te leiden.