Dagtekst van maandag 8 juni 2015

De poëzie moet heel ons leven doordrenken - Iedereen meent te weten wat poëzie is

08/06/2015

Iedereen meent te weten wat poëzie is. Ja, dat klopt, maar enkel in de boeken, niet in het leven. In het leven zijn de meeste mensen alledaags: kil, stijf, kleurloos, laag-bij-de-gronds, er gaat niets subtiels van hen uit. Zij laten de poëzie over aan de dichters die ze schrijven, en zelfs als zij van tijd tot tijd enkele verzen lezen, is het leven dat zij leiden helemaal niet poëtisch. Daarom is het nodig dat een nieuwe opvatting over de kunst leert om dag en nacht in poëzie te leven, dat wil zeggen, iets lichtends, warms, expressiefs en subtiels uit te stralen. En op dat ogenblik zal men ook beginnen van hen te houden. Mensen hebben er behoefte aan om bemind te worden, zij hebben er behoefte aan om goede relaties tot stand te brengen onder elkaar, maar men zou zeggen dat ze alles doen om elkaar af te stoten; zij blijven gesloten, somber, zwaar op de hand. Hoe kan men bemind worden, wanneer men zich zo antipathiek toont? Om bemind te worden, moet ieder leren een poëtisch leven te leiden om aan de anderen warmte en licht te brengen.