Dagtekst van woensdag 12 oktober 2011

Twee - symbolische duiding

12/10/2011

Vanuit het oogpunt van de Inwijdingswetenschap vertegenwoordigt het getal 2 de 1, maar dan gepolariseerd in positief en negatief, mannelijk en vrouwelijk, actief en passief. Zodra er sprake is van manifestatie, vindt er splitsing, scheiding plaats. In de 1 kan er niets geschapen worden, want in de 1 kunnen geen uitwisselingen plaatsvinden. Om zich te openbaren en kenbaar te maken, moet de 1 zich splitsen. De eenheid is het voorrecht van God Zelf, Zijn exclusieve domein. Om te scheppen heeft God, de 1, zich moeten delen in 2. Om te scheppen heeft God zich dus buiten zichzelf moeten plaatsen door zichzelf te polariseren, en het universum is geboren uit het bestaan van die twee polen. De positieve pool trekt de negatieve pool aan, en omgekeerd. Juist dit mechanisme van actie en reactie ontketent en onderhoudt de beweging van het leven. Het stoppen van die beweging zou stagnatie en dood tot gevolg hebben, de terugkeer naar het oorspronkelijke, zonder verscheidenheid. De eerste zinnen van het boek Genesis onthullen dat de schepping is uitgevoerd door opeenvolgende scheidingen. De eerste dag van de schepping scheidde God het licht van de duisternis. De tweede dag scheidde Hij het water boven van het water beneden. De derde dag scheidde Hij het water van het vasteland. De 1 is een in zichzelf besloten entiteit. Om daar uit te komen, moet deze entiteit 2 worden.