Dagtekst van vrijdag 2 november 2007

Bij de dood van een geliefde, een ouder of een vriend is …

02/11/2007

Bij de dood van een geliefde, een ouder of een vriend is het natuurlijk dat je je vastklampt aan herinneringen: voorwerpen, brieven, foto’s… Maar dat volstaat niet om hun aanwezigheid te bestendigen. Hun aanwezigheid schuilt immers niet in de voorwerpen, maar in hun geest en zolang je blijft draaien rond enkele voorwerpen, gaat het om de materie en niet om de geest. Een graf bezoeken is vanzelfsprekend, maar wat zich in het graf bevindt, is niet de geest maar de materie. De geest heeft behoefte aan vrijheid en spant zich in om zich van zijn lichaam los te maken en te reizen in de oneindigheid die zijn ware vaderland is. Wie lijdt en weent op een graf, alsof de overlevende zich nog in het graf bevindt om er eeuwig te blijven, beperkt hem en hindert hem in zijn verlangen naar bevrijding. En hij zal hem daar bovendien niet vinden. Indien u werkelijk een geliefd wezen wilt terugvinden, moet u zich inspannen om hem te zoeken waar hij zich bevindt, d.w.z. zeer ver, zeer hoog in het licht.