Dagtekst van vrijdag 4 februari 2005

De mens heeft een ziel die zich slechts kan ontplooien in …

04/02/2005

De mens heeft een ziel die zich slechts kan ontplooien in de onmetelijkheid, de oneindigheid. Van alles wat reeds zichtbaar, vastgelegd, gemeten en geordend is - ook al vinden wij het nuttig, interessant en onontbeerlijk - voelen we uiteindelijk dat het slechts een deel van onszelf bevredigt; het is niet genoeg om ons hele bestaan te vervullen. Waarom houden kinderen zo van sprookjes? En waarom zoeken ook de meeste volwassenen zo gauw als ze kunnen hun toevlucht in vreemde werelden, in het toverachtige, irrationele? Omdat het een aangeboren behoefte van de mens is: hij is geschapen om te leven in de twee werelden: objectief en subjectief, zichtbaar en onzichtbaar, materieel en spiritueel; hij bezit dus het vermogen om met deze twee werelden in contact te treden en aan beide heeft hij behoefte. Je mag alleen het volgende niet verwarren: de realiteit die je dankzij de vijf zintuigen waarneemt, is niet de realiteit die je dankzij de zintuigen van de spirituele wereld waarneemt; dit zijn twee verschillende werelden, en om ze te leren kennen, heb je verschillende instrumenten nodig.