Dagtekst van woensdag 16 december 2015

De liefde - de criteria van haar authenticiteit

16/12/2015

Het vraagstuk van de kuisheid, van de onthouding, wordt over het algemeen verkeerd gesteld door de religie. Waarom? Omdat in feite de liefdesdaad op zich noch goed noch slecht is: hij is slechts wat de man en de vrouw ervan kunnen maken. Als zij niet aan zichzelf gewerkt hebben om zich te zuiveren, te veredelen, te verlichten, zullen zij door deze daad aan hun partner bepaalde schadelijke invloeden overdragen. De waarachtige liefde moet alles verbeteren bij het wezen dat je liefhebt, het moet hem verheffen, versterken, verlichten. Dat de liefde zich vervolgens fysiek uitdrukt of niet, is bijkomstig. Men kan van iemand houden zonder hem ooit aan te raken, en hem toch vergiftigen door deze liefde. Je hoeft je dus slechts één vraag te stellen om de kwaliteit van je liefde te beoordelen: ontplooit het wezen dat je liefhebt zich dankzij je liefde? Als het wegkwijnt, als het verzwakt, als het zijn levensvreugde verliest, vraag je dan af wat je uitgericht hebt om dat schepsel te beschadigen. Je had het moeten verzorgen als een bloem in een tuin en dus heb je geen enkele reden om trots te zijn op jezelf. Er blijft je niets anders over dan na te gaan hoe je je fouten kunt herstellen. Je liefde moet een wezen doen groeien. Als je ziet dat het opbloeit dankzij je liefde, alleen dan mag je je verheugen en de Hemel danken.