Dagtekst van vrijdag 21 oktober 2016

Rivier van het leven - van de bron tot aan de uitmonding

21/10/2016

Men heeft het leven vaak vergeleken met stromend water. Maar wat een verschil is er niet tussen het water dat aan de bron ontspringt, op de top van de berg, en het water dat komt aanstromen in de monding van de rivier, nadat het allerlei vuil en zelfs giftige stoffen heeft opgenomen! Zuiver of vervuild, water blijft altijd water, net zoals het leven altijd leven is; maar niets is zo verkwikkend als zuiver water, terwijl vervuild water de dood brengt. Zoals het water uit de bron opwelt, zo ontspringt het leven in de schoot van God en daalt neer om alle schepselen te laven. Afhankelijk van de regio’s die het door stroomt, zit het vol met verschillende elementen. Alle schepselen ontvangen dus niet hetzelfde leven uit die rivier; dit hangt af van waar ze zich bevinden, dichter bij de bron of bij de riviermonding. Dit leven houdt nooit op met stromen. Maar zijn de mensen zich bewust van de heilige aard van het leven? Nee, zij bezoedelen dit water, dat van God afkomstig is. Jullie zijn verbaasd en vragen je af hoe dat mogelijk is. Dat is heel eenvoudig: Telkens wanneer het je ontbreekt aan wijsheid, liefde en onbaatzuchtigheid, is het alsof je vuil gooit in de rivier van God. En die rivier protesteert niet, hij aanvaardt alles om de mensen te helpen en gaat door met stromen. Hij wacht tot zij zich bewust worden van hun verantwoordelijkheid om het leven te behoeden.