Dagtekst van donderdag 17 augustus 2017

Van chaos tot harmonie: de wet van de schepping - Van wanorde tot orde

17/08/2017

Van wanorde tot orde, van chaos tot harmonie, dat is de wet van de schepping en overal in het universum kun je die wet waarnemen. Inderdaad, overal, behalve in wat onze tijdgenoten hardnekkig 'kunst' noemen en wat in feite meestal niets anders is dan een terugkeer naar de vormeloosheid. Je kijkt naar een schilderij of een beeldhouwwerk zonder dat je kunt uitmaken wat ze voorstellen; onduidelijke klanken moeten zang voorstellen, kakofonie moet doorgaan voor muziek, woorden die lukraak naast elkaar zijn geplaatst voor poëzie, ongecontroleerde bewegingen moeten dans voorstellen... De intelligentie van de levende natuur werkt altijd in de richting van differentiatie en organisatie. Kijk: een enkele cel splitst zich, vermenigvuldigt zich en na een aantal maanden komt een buitengewoon gestructureerd menselijk of dierlijk wezen tevoorschijn. Moet men dan nu de omgekeerde weg inslaan en opnieuw eencellig of chaotisch worden? Hoe is het mogelijk dat kunstenaars, die per definitie scheppers zijn, niet begrepen hebben aan welke wet hun scheppingen moeten gehoorzamen?