Dagtekst van maandag 21 februari 2005

De woorden “leven” en “dood” roepen bij de mensen spontaan …

21/02/2005

De woorden “leven” en “dood” roepen bij de mensen spontaan de gedachte aan het fysieke leven en de fysieke dood op, terwijl het fysieke leven en de fysieke dood in feite slechts zeer beperkte aspecten zijn van deze twee processen. Ook al weten de mensen wat leven en dood op het fysieke vlak betekenen, op het psychische en spirituele vlak is dat voor hen niet duidelijk: zij weten niet wanneer ze dood en wanneer ze levend zijn. In de psychische en spirituele gebieden is het juist door het loslaten van de lagere uitdrukkingswijzen van het leven, dat wij meer en meer levend worden. Anders is hetgeen wij leven noemen in feite de dood. Wat je ook doet, het goede of het kwade, je kunt zeggen dat je altijd in leven bent. Maar je kunt ook zeggen dat je niet ophoudt te sterven: wanneer je niet sterft aan dwaasheid, sterf je aan wijsheid; sterf je niet aan haat, dan sterf je aan liefde. Je kan dit noemen zoals je wilt, het leven en de dood gaan hand in hand: gedurende ons hele bestaan hebben wij slechts de keuze tussen het leven en de dood, tussen een vorm van leven en een vorm van sterven. En wat de een de dood noemt, noemt de ander het leven.