Dagtekst van vrijdag 4 februari 2011

Verouderen - onvermijdelijk op het fysieke vlak, maar niet op het spirituele vlak

04/02/2011

Zo lang ze nog jong zijn en gezond, denken de mensen nooit aan dit principe van verval dat in hen werkzaam is en uiteindelijk zal zegevieren. Zij hebben de neiging te geloven dat de wereld hun toebehoort en dat de toekomst nimmer zal ophouden hen toe te lachen. Wat een teleurstelling als ze voelen dat op lichamelijk vlak alles hun begint te ontglippen! In deze strijd zonder genade, die zich afspeelt tussen de principes van leven en dood, willen sommigen het leven uit alle macht vasthouden, en dat kan hen tot de meest onzinnige daden brengen: ze gooien alle middelen in de strijd die zij zouden moeten gebruiken voor hun spirituele werk, en ze verliezen alles. Wij zijn niet op aarde gekomen om er eeuwig jong en gezond te blijven, maar om er stage te lopen, een leerproces door te maken. De wijze is iemand die zich aan de weg weet aan te passen en zich inspant om alles te benutten. In de spirituele wereld is er een ononderbroken stijging. Hier beneden zien we – wat we ook doen – geleidelijk ons voorhoofd en onze wangen rimpelen, worden we grijs, vallen onze tanden uit, enzovoort. We moeten echter begrijpen dat het uiterlijk aspect geen enkel belang heeft, indien de straling van het spirituele leven zich achter de grijze haren en de rimpels openbaart.