Dagtekst van zaterdag 15 november 2014

De pedagogie, of de gave zich te richten tot het beste in eenieder - Dat mensen niet volmaakt zijn

15/11/2014

Dat mensen niet volmaakt zijn, is duidelijk, maar een houding aannemen waarbij je voortdurend hun gebreken benadrukt, is helemaal niet pedagogisch. De vraag is of je er genoegen mee neemt jouw slechte humeur, jouw ergernis te tonen die door hun gedrag wordt veroorzaakt, of dat je probeert ze te helpen. Als je echt iemand wilt helpen zijn gedrag te veranderen, richt je dan tot het beste in hem. Laat hem zien dat je zijn kwaliteiten kent (iedereen heeft er tenminste één) en doe daar een beroep op. Je raakt zijn eigenliefde, hij probeert je niet teleur te stellen en zodoende moedig je deze persoon aan om zich te verbeteren. Hoe dit werkt, kun je in het bijzonder bij kinderen nagaan. Je kunt een kind niet opvoeden door het voortdurend op zijn fouten te wijzen, het te behandelen als iemand die nergens toe in staat en lui is, liegt en oneerlijk is. Het zal onder het gewicht van deze beschuldigingen elke zin om zijn best te doen verliezen: aangezien je al een definitieve mening over hem hebt gevormd, waarom zou het dan nog proberen te veranderen? Maar laat het zien dat het altijd beter kan – want dat is de waarheid – en ja, daar ligt nog enige kans om het op te voeden.